Það er að ákverðinn prófsteinn í þjálfuninni þegar marsmánuður rennur upp með tilheyrandi umhleypingum og drullumalli. Áhrif undirlags hefur mismikil áhrif á ganglag hrossanna hverju sinni en mín reynsla er sú að þegar ákveðnu stigi er náð í þjálfuninni þá hættir undirlagið að skipta eins miklu máli. Hestar sem náð hafa ákveðnum burði, yfirlínu og styrk bera sig vel við hvaða aðstæður sem er, hvort sem um er að ræða drulla, snjóskafla, klakabönd eða auða jörð.

Gróska frá Kjarnholtum I er á sínum þriðja vetri í þjálfunni hjá okkur og hún hefur þurft sinn tíma. Það er ekki fyrr en núna í vetur sem hún er orðin nógu öflug til að fylgja sínu stóra skrefi eftir í fullum afköstum á öllum gangtegunum. Munar þar miklu um að böndum hefur verið komið á holdafar hennar en einnig að styrkur og mýkt í skrokknum eykst með degi hverjum.

Það verður spennandi að reyna Grósku við betri aðstæður með vorinu en hún er sannarlega í flottum gír miðað við árstíma.

Um helgina mættum við Myrkva frá Álfhólum á Bleika töltmótið í Víðidal til styrktar Krabbameinsfélagi Íslands. Þetta er okkar fyrsta töltmót og líklega eru liðin ein fimmtán ár síðan ég reið síðast töltprógramm ein í braut og ekki minna en tíu ár síðan ég tók síðasti þátt í töltikeppni.

Þetta er ekki okkar sterkasta grein, Myrkva er mun sterkari á fjórgangsvængnum en við höfum gott af æfingunni og undirbúnings þjálfuninni fyrir töltmót. Það er líka um að gera að æfa sig í þessari grein þar sem ekki eru önnur mót en töltmót í boði hjá stærsta hestamannafélagi landsins fyrr en blásið verður til Reykjavíkurmeistaramóts í maíbyrjun.

Við Myrkva skráðum okkur til leiks í opna flokkinum og hlutum einkunnina 6,20 í forkeppni, sem hefði skilað okkur í þriðja sætið inn í A-úrslit í styrkleikaflokknum fyrir neðan. Við fengum tækifæri til að æfa okkur í B-úrslitum í opna flokknum, fengum 6,33 í einkunn sem verður að teljast ásættanlegt á okkar fyrsta töltmóti í byrjun vetrar. Hér má sjá fleiri myndir frá Bleika töltmótinu.

Ég er sátt við formið á okkur miðað við árstíma en aðeins er liðinn rúmur mánuður síðan Myrkva kom á hús. Við þurfum hins vegar að fínstilla eitt og annað fyrir næsta mót og vonandi verðum við komnar í gott form fyrir aðalmótin í vor en þá ætlum við að reyna okkur í enn annari greininni, B-flokki gæðinga. 

Það hefur varla farið framhjá nokkrum manni að veturinn er genginn í garð í allri sinni dýrð. Álíka vetur höfum við ekki upplifað ì að minnsta kosti áratug.

Umhleypingarnar eru verstar, blindbylur og rigning til skiptist með tilheyrandi òfærð og hálku. Það er vissulega svekkjandi að geta ekki riðið almennilega út utandyra vikum saman því færið hefur verið frábært þá daga sem veðrið er skaplegt. Tíminn er því að mestu nýttur til nauðsynlegra verkefna innandyra í reiðhöllinni og prísa ég mig sæla að hafa aðgengi að frábærri inniaðstöðu.

Hryssurnar okkar koma afar vel undan hausti og hafa líklega aldrei verið betri í upphafi vetrar. Hver dagur færir okkur vonandi nær takmarkinu og ég hef góða tilfinningu fyrir nýju ári. Ég er enn að bíða eftir fari fyrir síðustu hestana okkar í bæinn en fyrirhugaðar ferðir fallið niður í þessari veðráttu. Það verður spennandi að halda áfram þar sem frá var horfið með yngri hrossin.

En hestamennskan er tímafrekt áhugamál og fyrir venjulegt fjölskyldufólk getur reynst erfitt að réttlæta langa dvöl í hesthúsinu á þessum árstíma. Við brugðum því á það ráð að fá duglega stúlku til okkar í hesthúsið sem mun aðstoðar okkur í vetur, bæði við hirðingar og þjálfun unghestanna.

Hesthúsið er vissulega góð hvíld frá erli dagsins og mikilvægur staður fyrir alla hestamenn til að endurhlaða starfsorkuna fyrir nýjan vinnudag en það má ekki vera kvöð að sinna áhugamálinu sínu. Með hverjum degi styttist í vorið og lok dimmra og kaldra vetrarkvölda. Tilhugsunin um grænar grundir og bjarta daga kemur bæði knapa og hesti yfir erfiðasta þjálfunartímabil ársins.

__Við förum vikulega í hausthagann til að fylgjast með líðan hestana á þessum árstíma og tókum nokkrar myndir af því tilefni áður en snjórinn huldi jörðu.

Um næstu helgi munum við flytja stóðið okkar í Kjósina þar sem yngri hrossin okkar verða í vetrarbeit hjá Sigurbirni í Kiðafelli. Þau eru feit og fín eftir beitina í grösugum hausthaganum.

_Haustvinnan með unghrossin gekk vel í október en það var kominn tími á smá hesthúshvíld fyrir fjölskylduna undir lok mánaðar eftir 15 mánaða samfellda hesthústörn. Hekla frá Reykjavík var komin vel inn í töltið og það er mikið tilhlökkunarefni að halda áfram með hana þegar tími vinnst til. Hún er litli ljóti andarunginn sem gæti breyst í svan með frekari þjálfun. Skírnir frá Reykjavík er einnig á beinu brautinni og líklega verður hann á húsi hjá okkur í vetur. Ekki vannst tími fyrir þriggja vetra hryssurnar að þessu sinni og bíða þær betri tíma með vorinu.

Framundan er spennandi vetur með töluverðu annríki en húsfreyjan hefur ákveðið að setjast á skólabekk í Háskóla Íslands eftir 10 ára námshlé. Dagarnir verða þétt skipaðir á komandi vetri því nám samhliða fullu starfi, fjölskyldu og auðvitað hrossunum krefst mikillar skipulagningar. Vonandi hefst þetta allt á endanum með góðri samvinnu en við ætlum af þessum sökum aðeins að taka þrjú hross á hús þennan veturinn.

Erfiðast verðum að velja verkefni vetrarins og þar verða örugglega elstu hryssurnar okkar tvær í forgangi. Það er samt synd að ná ekki að sinna bæði Heklu og hinum unghryssunum tveimur í vetur en þær koma allar á hús með vorinu. Myrkva frá Álfhólum og Gróska frá Kjarnholtum I verða í þjálfun í vetur enda stefnt með þær báðar í keppni og sýningar á nýju ári.

Jólahátíðin í ár verður sú fyrsta í 25 ár án þess að hafa hesta á húsi. Desember er afar annasamur mánuður, bæði í vinnu og jólaundirbúningi og því verður oftast minna úr verki en lagt var upp með. Vonandi koma fákarnir okkar á hús fljótlega á nýju ári enda tilhlökkunin mikil að hefja nýtt ár af krafti.